Sejarah tak mungkin berubah
Biarpun air mata kau tertumpah
Sekali terluka bertahun ku rasa
Bisanya tak mungkin kan hilang
Dipendam semakin terkenan
Asmara kita terpadam apinya
Perang kerinduan dalam bara cinta
Sepi dan tak mungkin membara
Jangan dikesal berakhirnya cinta
Kerana itu kau inginkan
Aku yang setia
Dia yang kau puja
Sesal apa lagi perpisahan
Di kamar hatimu
Dia yang menunggu
Untuk apa aku menantimu
Tak guna kau tangiskan
Sesal dengan kepedihan
Kerana pintu hati ini
Tak mungkin terbuka kembali
Kalau ada rindu padamkanlah saja
Tidak mungkin aku menerima
Biarlah sejarah cinta kita dulu
Menjadi kenangan lalu
Walaupun kasihku padamu
Bagai jatuhnya embun kedaunan
Namun hati ini sedikitpun tidak
Berdendam denganmu selamanya
Biarlah kita tak bersama
Tapi masihku bertanyakan khabar
Hati masih sayang
Bukannya kekasih
Cumalah bak teman biasa...